Programma
Flomax No Prescription Cialis Soft Tabs For Sale Prednisone Generic Buy Lipitor Online Cialis Soft Tabs Without Prescription Erythromycin No Prescription Seroquel For Sale Aldactone Generic Buy Coumadin Online Prozac Without Prescription“De stad Leiden is van haar bewoners.
Niet van bureaucraten en regenten die het gebruik van de stad door haar bewoners met zichtbare tegenzin tolereren.”
Leienaren huren ambtenaren in om ervoor te zorgen dat het wonen in Leiden leuk is en blijft.
Welkom bij de Stadspartij Leiden Ontzet (Stadspartij). Dit verkiezingsprogramma, gericht op het leuk en leefbaar maken en houden van de stad Leiden, is ingedeeld op acht onderwerpen. In Kortom (punt 9) vind je een samenvatting van onze belangrijkste ideeën]
Ons pamflet “Een Stadspartij: noodzaak, juist in Leiden” maakt helder waarom de Stadspartij is opgericht. Al dertig jaar is er in Leiden sprake van wanbeleid door de lokale overheid. Politieke partijen die landelijk actief zijn gebruiken de Leidse Gemeenteraad voor hun eigen landelijke partijdoelen. Leiden heeft een andere koers hard nodig!
De Stadspartij heeft de lokale politiek de laatste jaren al verbeterd, juist omdat we de Leidse politieke historie en situatie kennen.
1. Leefbaarheid
Met leefbaarheid wordt bedoeld het functioneren van de Gemeente Leiden in sociaal opzicht, maar ook hoe goed de stad onderhouden en schoongemaakt wordt.
● De Stadspartij hecht grote waarde aan democratie van onder af aan. Tussen de burger en het openbare bestuur mogen geen drempels bestaan.
● Wijken en buurten
Wij juichen initiatieven van wijken/buurten toe om actief op te treden tegen ongewenste veranderingen in hun buurt, zoals o.m. de wijk Roomburg reageerde op het onaangekondigde plan een asielzoekerscentrum voor de deur te zetten in plaats van een park, en op de ongewenste bebouwing van het Bracol-Zitmanterrein. De Stadspartij nodigt bewoners van Leiden uit om mee te praten over onderwerpen die zij belangrijk vinden. Om democratie van onder af te laten plaatsvinden en beleid dus niet over te laten aan door grote partijen geïmporteerde wethouders die een luxebaantje nodig hebben. Slechts door actieve inbreng van de inwoners van onze stad bij de vormgeving van onze toekomst hebben grote prestige-projecten als de RijnGouweLijn en de bebouwing van de Oostvlietpolder minder kans van slagen.
● Buurthuizen en speeltuinen
Geld dat beschikbaar is voor wijkdoeleinden moet daar zonder tussenkomst van ambtenaren terecht komen.
Speeltuinen moeten gesubsidieerd worden op grond van het aantal mensen in een wijk, niet op grond van het aantal leden van een speeltuinvereniging.
Bewoners van een wijk zouden eigenlijk automatisch lid moeten zijn van een wijk- of buurtvereniging en worden aangemoedigd om actief te zijn in die vereniging.
Buurthuizen moeten terugkomen in de wijk. Wanneer geen geschikte ruimte voorhanden is, moet een schoolgebouw deze functie vervullen. De (inmiddels ter ziele gegane) Leidse Welzijns Organisatie (LWO) heeft een aantal buurthuizen gesloten en verkocht om haar topzware “staf” te kunnen betalen. Deze fout moet worden hersteld. Door bezuinigingen bij Libertas wordt binnenkort waarschijnlijk weer een buurthuis gesloten. De Stadspartij wil dit voorkomen.
● WMO
De WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) is een “participatiewet” die moet bevorderen dat ook gehandicapten en mindervaliden mee kunnen doen in de maatschappij.
Het ideaal van de Stadspartij is dat iedereen die daarvoor in aanmerking komt met een persoonsgebonden budget (PGB) wordt geholpen. Leienaars voor wie dat niet mogelijk is moeten door een zorginstelling of -organisatie worden opgevangen.
De benodigde ondersteuning van Leienaars voortvloeiend uit de WMO moet vraag-gestuurd worden geregeld. Van aanbod-gestuurde zorg kan geen sprake zijn. Het is dan ook een volstrekt foute handelswijze om individuele zorg collectief aan te besteden en zo een monopolie te laten ontstaan bij de aanbieder(s). Zorgaanbieders die misbruik maken van “PGB-gelden” moeten streng aangepakt worden.
De Stadspartij is voorstander van één zorgloket waarbij de individuele zorgvraag zo goed mogelijk wordt beantwoord (maatwerk). Tevens een loket waar Leienaars informatie krijgen over de mogelijkheden van een persoonsgebonden budget (PGB) of zorg in natura door een zorginstelling.
Participatie geldt natuurlijk niet alleen voor bejaarden en hulpbehoevenden maar ook voor bijvoorbeeld werkelozen met een uitkering die als vrijwilliger hun steentje kunnen bijdragen (we weten allemaal dat Nederland “plat” zou liggen als de vrijwilligers verstek lieten gaan).
● Ongeacht afkomst, achtergrond of seksuele geaardheid moet iedere bewoner van Leiden in totale vrijheid kunnen deelnemen aan de samenleving en gebruik kunnen maken van alle beschikbare diensten en middelen.
● Buurthuizen
Buurthuizen voor jongeren zijn verdwenen en moeten terugkomen. De Stadspartij wil een uitgebreider aanbod van mogelijkheden tot vrijetijdsbesteding, zoals een jongerencentrum en een poptempel. Er is in het verleden vrijwel niets voor de Leidse jongeren gedaan door het stadsbestuur en stedelijke organisaties.
De problemen in Slaaghwijk hadden voorkomen kunnen worden door een zorgvuldiger beleid, aangepast aan de eisen van vandaag. Nu is het enige actieve beleid “handhavend” optreden. Helaas zijn vrijwel alle jongerenwerkers in Leiden wegbezuinigd. In de praktijk wordt het jongerenwerk door tientallen verschillende organisaties ingevuld.
● Een -helaas- bijzonder voorbeeld van een kostbaar slecht idee zijn de blinde-geleidestroken in het centrum van onze stad, die door blinden en slechtzienden helemaal niet gebruikt worden. Blinden en slechtzienden gebruiken liever de stoeprand van bijvoorbeeld de Breestraat of de goot midden op de Haarlemmerstraat als oriëntatiepunt. Tegenwoordig staan bovendien elektronische middelen blinden ten dienste. De blinde-geleidestrook is een goedbedoeld maar niet te handhaven amateur-idee.
● Millenniumdoelen
Millenniumdoelen moeten ook op lokaal terrein in- en uitgevoerd worden en niet alleen een vage ‘ver-van-mijn-bed-show’ zijn. Met name armoedebestrijding, gelijke rechten, eerlijke handel en de duurzaamheid van de leefomgeving zijn ook plaatselijk aan de orde.
● Sociale voorzieningen of gevangenissen
Aan de onderkant van de maatschappij is een groei waarneembaar in de aantallen ontspoorde jeugdigen, daklozen etc. Het gevaar bestaat dat dezen over een paar jaar de gevangenissen gaan bevolken als er niet nu actie wordt ondernomen.
2. Bereikbaarheid
● Knelpunten
De zes grootste knelpunten bij de bereikbaarheid van Leiden zijn de laatste 30 jaar diep weggestopt. Parkeergarages komen in Leiden alleen in partijprogramma’s voor. Ze zijn nooit gerealiseerd en zijn slechts loze verkiezingsbeloftes gebleken.
Zogenaamde knelpuntoplossingen worden in Leiden slechts gemaakt op grond van beschikbaar gestelde middelen. Budgetten gebaseerd op de werkelijke kosten van de oplossing van een verkeersknelpunt worden niet opgesteld.
Het opgebrachte parkeergeld van de afgelopen jaren is door de opeenvolgende Leidse bestuurscolleges verkwanseld in plaats van het rechtstreeks bij te laten dragen aan het oplossen van de knelpunten.
De zes grootste knelpunten zijn:
* De Europaweg en de aansluiting op de Lammenschansweg en de Churchillaan
* De Hoge Rijndijk
* De Plesmanlaan en de aansluiting op de Dr. Lelylaan en de A 44
* De aansluiting van de Willem de Zwijgerlaan op de Plesmanlaan en de N 11 parallel aan de spoorlijn.
* Het doorgaande verkeer van de Morsweg naar de Haagweg v.v. en de gelijkvloerse spoorwegovergang.
* Het levensgevaarlijke gevecht tussen autobussen en fietsers op de Breestraat en tussen autoverkeer en fietsers op het Noordeinde, Haagweg en Morsweg.
● Vreemde beslissingen uit het verleden
Het Leidse bestuurscollege heeft buitengewoon vreemde beslissingen genomen die het oplossen van knelpunten in de toekomst alleen maar bemoeilijken. Zo is er een monopoliepositie gegeven aan het ROC (een zogenaamde “stadspartner”) aan de Lammenschansweg over het betaald parkeren op de Lammenschansweg of een mogelijke parkeergarage daaronder. De vraag rijst: wie is de baas in Leiden? De Leienaars of het ROC?
● RandstadRail
Het huidige plan voor de RijnGouweLijn (RGL) blijft voor de Stadspartij volstrekt onacceptabel. De RGL is een duur speeltje van een paar ambitieuze ambtenaren van de Provincie Zuid-Holland. Een speeltje dat concurreert met de NS richting Utrecht, waardoor de NS geen brood meer ziet in het aanleggen van dubbelspoor naar Utrecht. Dus de Provincie Zuid-Holland verhindert en frustreert bewust een betere verbinding tussen Leiden en Utrecht.
De RGL sluit ook niet aan op het bestaande RandstadRail. De Stadspartij wil dat het Leidse bestuurscollege het RGL-avontuur onmiddellijk staakt. De Stadspartij wil dat er serieus gekeken wordt naar de mogelijkheid om aan te haken bij RandstadRail. RandstadRail rijdt (als een bovengrondse metro) nu al tussen Den Haag, Delft, Rotterdam en Zoetermeer. De Stadspartij wil uitbreiding: van Zoetermeer naar Leiderdorp, Leiden, Valkenburg, Katwijk, Noordwijk, Alphen-Noord en van Valkenburg via Wassenaar naar Den Haag. Het wiel moet niet opnieuw worden uitgevonden.
De volstrekt heldere referendumuitslag is totaal genegeerd door de coalitiepartijen (PvdA, GroenLinks, CDA en de VVD). Het tekenen van de tweede bestuursovereenkomst met de provincie Zuid-Holland door de GroenLinks wethouder is een onvergeeflijke doodzonde binnen een echte democratie.
Mede door de nalatigheid van de provincie Zuid-Holland om bruggen aan te passen aan de eisen van deze tijd zit Leiden gevangen binnen zijn grenzen.
● Combinatie dubbelspoor en doorgaande weg
De N11 vanaf Utrecht/Alphen a/d Rijn aan de oostkant van Leiden moet verbinding krijgen via het traject van de spoorbaan met de Schipholweg, aan de westkant van de stad. Dit is de belangrijkste ontbrekende schakel in de Leidse infrastructuur. Desnoods moet er een tunnel komen.
● Oostvlietpolder
Een nieuw bedrijventerrein (in de Oostvlietpolder) is geheel overbodig gezien de leegstand op en de verpaupering van bestaande industrieterreinen in de regio. Een nieuw bedrijventerrein zorgt alleen voor een verplaatsing van arbeid en niet voor nieuwe banen zoals er gesuggereerd wordt!
● Doorstromend verkeer
Het volzetten van doorgaande routes met paaltjes om verkeer te weren (het “knippen” in routes) is ongewenst. Het is een typisch PVDA-idee dat nergens op stoelt. Verkeer moet kunnen stromen en niet onnodig moeten omrijden. Doorstromend verkeer veroorzaakt minder luchtverontreiniging dan stilstaand verkeer. Door het knippen in routes blijven er maar weinig doorgaande wegen over, zodat de paar beschikbare wegen toch weer overvol worden en we kilometers moeten omrijden om binnen de stad van A naar B te komen. Een mooi recent voorbeeld is het paaltje tussen Roomburg en Meerburg.
Andere voorbeelden zijn de busbruggen tussen de Vijfmeilaan en Voorschoten en tussen de Stevenshof en Leiden/West.
● Fiets parkeren
De Stadspartij wil bewaakte fietsenstallingen in de binnenstad op plaatsen waar dat nodig is, zoals bijvoorbeeld bij de theaters. Alleen dan zijn bezoekers die langdurig hun fiets kwijt willen niet meer afhankelijk van fietsparkeren op de openbare weg. De smalle stegen in de binnenstad vol zetten met fietsbeugels is geen oplossing, er zijn gewoon te veel fietsen. De Stadspartij is tegen het “fietsfout=fietsweg” beleid omdat de zogenaamde fietsoverlast, met name bij het station, is veroorzaakt door het bouwen van een nieuw station zonder fietssenstallingen eronder.
3. Bouwen en wonen.
● Betaalbare woningen
Er is een groot tekort aan betaalbare woningen in Leiden. De Stadspartij vindt dat er nu echt voorrang gegeven moet worden aan starters en eenpersoonshuishoudingen (het gaat zowel om studenten en werkende jongeren als om [overige alleenstaanden?] gescheiden personen). Voor deze groepen moeten betaalbare (eventueel casco-) woningen beschikbaar komen. Hier ligt een serieuze taak voor de woningbouwverenigingen.
Ook de Universiteit Leiden zou meer moeite moeten doen om studentenwoningen te (laten) bouwen, zeker nu de Universiteit verder uit wil groeien van 18.000 naar 22.000 studenten.
Tevens moeten er betaalbare woningen komen voor de laagste inkomens. Vroeger werd 25% van het inkomen besteed aan wonen, inmiddels is dat eerder 50% (hoge lokale belastingen dragen daar stevig aan bij).
De Stadspartij wil illegale bewoning van sociale woningen bestrijden.
● Woonzicht
De sociale woonvoorziening is geregeld via de internetsite “Woonzicht”. Er is helaas geen enkel middel om mensen te laten doorstromen als ze meer kunnen betalen. Het systeem is onwerkbaar, oneerlijk en contra-productief. Er zijn dure woningen genoeg, maar bewoners die al heel lang goedkoop wonen worden niet gestimuleerd door het gebezigde puntensysteem om door te stromen. Dat komt ook doordat Woonzicht een merkwaardige combinatie van twee puntenstelsels hanteert. Te weten: de waarde van de woning (hoe duurder je woont, hoe meer punten je krijgt) en de tijd dat iemand ingeschreven staat ais woningzoekende. Het gevolg hiervan is dat iemand die goedkoop woont niet weg komt vanwege het lage puntenaantal dat de goedkope woning hem of haar oplevert. En dat heeft weer het effect dat deze goedkope woning niet beschikbaar komt voor bijvoorbeeld starters. Door een nieuwe regeling (ingevoerd per begin 2010) wordt de stimulans om door te stromen nog minder. Door het wegvallen van de “Overgangsregeling” kan iemand die goedkoop woont en eigenlijk best weg wil nu helemaal niet meer weg. Er blijven gewoonweg te weinig punten over om ooit iets duurder (lees: beter) te kunnen gaan wonen. Het bevoorrecht nu teveel mensen die van duur nog duurder willen gaan wonen. Een ander kritiekpunt op Woonzicht is, dat het kan gebeuren dat een alleenstaande reageert op een woning die eigenlijk voor een (groot) gezin is bedoeld en dat deze woning toch wordt toegekend aan deze alleenstaande. Het systeem zou op een andere -doorzichtiger en eerlijker- manier opgezet moeten worden.
● Bestemmingsplannen
Bewoners van Leiden zouden veel gemakkelijker wonen en werken moeten kunnen combineren en niet worden gehinderd door overbodige regelgeving. Iedere Leienaar kan volgens de Stadspartij een “praktijk aan huis” starten.
Bestemmingsplannen moeten veel minder gedetailleerd worden. Op dit moment zijn ze vaak bij goedkeuring al achterhaald, ook omdat er tot op kamerniveau bepaald wordt wat wel of niet mag. Bestemmingsplannen zijn een instrument uit het verleden, achterhaald door modernere beleidsinstrumenten.
● Binnenstad
Wij willen een bruisende binnenstad, die op de eerste plaats bereikbaar is.
De binnenstad is er niet alleen om in te wonen, maar is ook een ontmoetingsplaats van mensen en een kweekvijver van cultuur.
4. Onderwijs en Sport
● Kleinere scholen
Scholen, met name basisscholen, moeten volgens de menselijke maat bestuurd worden, d.w.z. dat ze niet te groot mogen zijn. Als uitgangspunt willen we nemen dat de directie alle leerlingen persoonlijk moet (her)kennen. Landelijk gezien is men allang afgestapt van het idee dat hele grote scholen, om economische redenen, sociaal en pedagogisch verantwoord zijn. Dit is nog niet doorgedrongen tot lokale bestuurders en raadsleden van sommige partijen in Leiden.
Het aantal probleemjongeren neemt schrikbarend toe en dit probleem wordt niet opgelost met grotere scholen. Het enige antwoord van de hedendaagse politiek op het vraagstuk van ontspoorde jeugd is het bouwen van meer gevangenissen.
● De Stadspartij vindt het een goede zaak dat het Openbaar Onderwijs nu verzelfstandigd is.
● Schoolsportvoorzieningen
Schoolzwemmen moet terugkeren, eventueel buiten de reguliere schooluren.
Scholen zonder sportfaciliteiten moeten de faciliteiten van andere scholen veilig kunnen gebruiken. Daar waar sportfaciliteiten zijn verdwenen, moeten deze teruggebracht worden.
Het is voor de Stadspartij onbestaanbaar dat een (te) grote nieuwe school in de Kooi geen sportfaciliteit krijgt vanwege “geldgebrek”. (Er zijn wel miljoenen beschikbaar voor een overbodige tweede zaal bij de Stadsgehoorzaal, die amper gebruikt wordt.) Ook het nieuwe Gymnasium heeft geen gymzaal, in ons denken is dat onbegrijpelijk (mens sana in corpore sano).
● Leiden moet vol inzetten op het stimuleren van sporten door jongeren. Het succesvolle kennismakingsprogramma (Het Sportbedrijf) met de vele sportieve mogelijkheden voor Leidse scholieren wil de Stadspartij laten voortbestaan.
● Huis van de Sport
De Stadspartij wil het particuliere initiatief van een aantal Leidse sportverenigingen om te komen tot het “Huis van de Sport”, een groot multifunctioneel sportcomplex, stevig ondersteunen. De Stadspartij stelt wel als voorwaarde voor realisatie dat de in het plan opgenomen nieuwe ijsbaan een volwaardige 400 meter wedstrijdbaan wordt. Dit om de exploitatie op termijn gezonder te kunnen maken en een landelijke uitstraling te bewerkstelligen. Vanuit de gedachte dat Leiden een centrumfunctie heeft, vindt de Stadspartij het niet meer dan billijk dat de randgemeenten meebetalen aan dit ook voor hen aantrekkelijke project (bijvoorbeeld via de regionale samenwerkingsorganisatie “Holland Rijnland”).
Stevige ondersteuning van het Huis van de Sport is ook gewenst om het verlies van de Groenoordhallen enigszins te compenseren. De ervaring heeft geleerd dat van het huidige Leidse bestuur niet verwacht kan worden dat het de afspraak na zal komen om het verlies van de Groenoordhallen “elders” te compenseren.
5. Cultuur.
● Algemeen
Cultuur in Leiden is altijd een ondergeschoven kindje geweest. De echte budgetten gingen en gaan voornamelijk naar de meer elitaire cultuureilanden, zoals de Schouwburg, Stadsgehoorzalen, Scheltema, LAK en Lakenhal. Daar is in basis niets mis mee, maar er is op het culturele veld in Leiden meer, veel meer.
De Stadspartij vindt dat minder veeleisende en kleinschaliger werkende cultuurmakers (muziek, beeldende kunst, theater, cultuureducatie) niet de spreekwoordelijke sluitpost horen te zijn.
De gemeente zou cultuur in het algemeen moeten ondersteunen, bijvoorbeeld door ruimten beschikbaar te stellen.
● Poptempel
Het gemeentebestuur van Leiden moet nog dit jaar uitvoering geven aan de plannen om tot een poptempel te komen in het Nobelcomplex. Een al 4 jaar geleden toegezegde cultuurtempel waar met name de Leidse jongeren al jaren op wachten.
Leiden als stad doet simpelweg te weinig voor haar jongeren. Dat moet veranderen. Bijvoorbeeld door toe te staan dat de meer dan 100 Leidse bandjes in café’s kunnen optreden. De stad Leiden zou dit kunnen bevorderen door in een aantal café’s geluidsisolerende aanpassingen te maken en overdreven regelgeving en vergunningen te beperken.
● Cultuur bevorderen
Leiden heeft als taak cultuur te bevorderen. De Stadspartij vindt dan ook dat ruimten als de Stadsgehoorzaal, het Leidse Volkshuis en de Waag veel intensiever gebruikt kunnen worden. Deze ruimten, eigendom van de Leidse bevolking, vragen nu een huurprijs die voor veel potentiële gebruikers niet op te brengen is. Grote evenementen worden onmogelijk gemaakt door hoge prijzen voor vergunningen en regeltjes.
● Gematigde huurprijzen voor culturele en sportieve groepen
Het idee van PvdA en VVD-wethouders dat er door sociale- en culturele-instellingen, die gehuisvest zijn in gemeentelijk vastgoed, “marktconforme” huren moeten worden betaald is een schande. Die panden zijn noch van de wethouders noch van het gemeentelijke apparaat maar van de Leidse bevolking, die ze betaald heeft met belastinggeld.
Panden van de gemeente Leiden waarin sociale- en/of culturele activiteiten zijn gehuisvest mogen niet worden verkocht. Leiden bezit meer dan genoeg ander vastgoed dat wel verkocht kan worden. Met de opbrengst daarvan kan het Leidse vastgoed worden onderhouden en verpaupering worden tegengegaan.
● De Stijl in Leiden
Al jaren wordt geprobeerd om Theo van Doesburg (oprichter van het internationaal befaamde “De Stijl”), die in Leiden op meerdere plaatsen heeft gewoond en gewerkt, te gedenken door een in zijn “stijl” ontworpen fontein als monument te realiseren. Bij voorkeur op het Stationsplein als prachtige blikvanger op een nu nog afschuwelijke stadsentree.
De Stadspartij wil zich, na zoveel jaren van praten, ervoor inzetten om dit monument nog in 2010, in samenwerking met meerdere partijen, te realiseren. Op dit moment staat er een maquette van deze fontein die er met weinig medewerking van het Stadsbouwhuis is gekomen.
6. Geldzaken.
● Gemeentebegroting-raadsaccountant
De Stadspartij is van mening dat de gemeentebegroting een onduidelijke, niet inzichtelijke, onverantwoorde bende is. Ook hier moet de menselijke maat gelden. Het is ondoenlijk voor een gemeenteraadslid de jaarlijkse begroting volledig te bevatten en te doorgronden. De Stadspartij wil ten behoeve van de gemeenteraad een vaste, onafhankelijke raadsaccountant aanstellen die de raad gevraagd en ongevraagd adviseert en begeleidt bij het nemen van financieel ingewikkelde besluiten. De raadsaccountant volgt daarnaast, namens de gemeenteraad, intensief de financiële kant van grote Leidse projecten-in-uitvoering om te voorkomen dat de gemeenteraad nog vaker wordt geconfronteerd met gigantische en onverwachte niet meer terug te draaien budget-overschrijdingen.
● De Zijlbedrijven (DZB)
DZB moet teruggebracht worden tot een basisvoorziening voor mensen die zelf weinig kansen hebben op de arbeidsmarkt. Op dit moment lijkt het een soort bezigheidstherapie voor hoger opgeleiden, die mede oorzaak zijn van grote overschrijdingen van de begroting in het verleden zonder dat daar meetbare resultaten tegenover stonden. Bovendien leiden veel gesubsidieerde activiteiten van DZB tot oneerlijke concurrentie, bijvoorbeeld bij postbezorging, catering en schilderwerk.
● Lokale belastingen
Lokale belastingen moeten beperkt blijven tot hooguit een inflatiecorrectie.
Tijdens de vorige verkiezingen in 2006 had ook de VVD dit in haar programma staan, maar bij stemming in de Gemeenteraad (december 2008) ging de VVD-fractie schaamteloos akkoord met een bovenmatige verhoging van 4,5%. De Leidse bevolking betaalt wel weer…..
● Kleine zelfstandigen
Voor kleine zelfstandigen die tegen het minimumloon aanzitten moet het mogelijk zijn om kwijtschelding van lokale belastingen te krijgen, net zoals dat gebeurt bij minima die geen zelfstandig ondernemer zijn en geen eigen vermogen hebben. Overigens is de Stadspartij van mening dat alle lokale belastingen dienen te verdwijnen en er een landelijke fiscale opslag moet komen voor het bekostigen van lokaal bestuur en diensten. Hiermee worden de enorme verschillen in heffingen tussen gemeenten opgeheven.
● Grondpolitiek
Het handelen in (bouw)grond is voor veel gemeenten in Nederland de laatste jaren een belangrijke bron van inkomsten geworden. Opvallend is dat de gemeentelijke belastingen echter niet omlaag gaan. Dit heeft als consequentie dat de woningen nog duurder worden en er blijkbaar meer ambtenaren aangesteld worden.
Het is de visie van de Stadspartij dat grondspeculaties geen bron van inkomsten mogen zijn voor de gemeentekas. De huidige lokale belastingen moeten voldoende zijn om de gemeentelijke kosten te dragen.
● Nuon geld.
Door de verkoop van de NUON aandelen beschikt de Gemeente Leiden ineens over zeer vele miljoenen euro’s extra.
De Stadspartij Leiden is van mening dat dit geld moet gaan naar duurzame projecten. (Aangezien de in het Huis van de Sport geplande schaatshal veel energie gaat gebruiken, kan daar wellicht door de stad worden geïnvesteerd in moderne warmtewisselaartechnieken om de overtollige warmte die de schaatshal oplevert te gebruiken voor de verwarming van de sporthal). Maar ook in:
- WKK: warmtekracht koppeling zonder lange transportleidingen
- Geothermie aardwarmte en
- WKO: Warmte- en Koude Opslag in de bodem met behulp van warmte- en koudewisselaars.
Ook kan het Nuon geld ingezet worden voor verbetering van de bereikbaarheid van Leiden. Maar dan veel efficienter als de huidige collegeplannen.
● De toeristenbelasting kan per direct worden afgeschaft. Deze belasting kost meer dan zij opbrengt. Aan parkeergeld en bekeuringen verdient de gemeente voldoende aan toeristen. Leiden wil graag een trekpleister zijn voor toeristen, maar de parkeeraanwijzingen zijn alleen in het Nederlands. De automaten werken uitsluitend op chipknips en accepteren geen creditcards. Welkom in Leiden……
7. Openbaar bestuur
● Algemeen
Het recent in Nederland ingevoerde duale bestel werkt niet. Bij het vormen van een bestuurscollege na de verkiezingen, worden betrokken partijen (coalitiepartijen) gedwongen een aantal verkiezingsbeloften in te leveren om gezamenlijk tot een bestuursakkoord te komen. Als deze coalitiepartijen (zoals gebruikelijk) gezamenlijk een meerderheid hebben, betekent dit dat de oppositiepartijen er bij een aantal onderwerpen voor spek en bonen bij zitten. Immers, het zittend bestuur heeft aan het begin van de bestuursperiode al vastgelegd wat er de komende jaren gaat gebeuren.
Een treffend voorbeeld is het vernietigende rapport van het CDA over de werking van de “Commissie ARK (adviescommissie ruimtelijke kwaliteit)”. Nu het CDA deel uitmaakt van het bestuurscollege is het rapport met spoed verhuisd naar de Lange Baan Agenda.
● Raadsakkoord i.pv. coalitieakkoord
De Stadspartij is daarom voorstander van een raadsakkoord in plaats van een coalitieakkoord (lees: coalitiebevel). Bij een raadsakkoord kan er veel beter per onderwerp bekeken worden hoe de stemverhoudingen liggen en wordt er veel democratischer bestuurd.
De Stadspartij vindt overigens dat de Raad al bij het ontstaan van nieuwe ideeën en projecten haar invloed moet kunnen laten gelden. Zo blijkt de RijnlandRoute bijvoorbeeld een compleet door de provincie Zuid-Holland voorgekookt plan. De Leidse burgers hebben mooi het nakijken. De democratie is weer eens “pootje gelicht”
● Districtsraden
Extra bestuurslagen zoals de Districtsraden en Holland Rijnland moeten verdwijnen of stevig afgeslankt worden. Ze werpen onnodige drempels op in de directe invloed van burgers op het openbaar bestuur en hun werking is niet transparant.
Vier districten (i.p.v. 10) die samenvallen met de Leidse politiedistricten zijn voldoende om de grote bestuurslijnen op wijkniveau te bespreken.
● Minder of meer regels
Ondanks alle mooie beloften van alle coalitiepartijen zien we nog weinig terechtkomen van het voornemen om minder en simpeler regels te hebben voor Leidse bedrijven en burgers. Veel gemeenten zijn overigens solistisch bezig met zelfonderzoek. Samenwerking met de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) zou de snelheid bij het laten verdwijnen van overbodige regels verhogen, en kan het lokaal inhuren van dure adviseurs overbodig maken.
● Ambtenarenkorps
Een andere belofte is het terugbrengen van het ambtenarenkorps naar 1200 man/vrouw, hetgeen een normaal aantal zou zijn voor een stad als Leiden. Helaas heeft de stad in de afgelopen 4 jaar in plaats van minder juist meer ambtenaren gekregen. Bovendien is het aan externe deskundigen uitgegeven bedrag opgelopen tot ruim 10 miljoen euro. Niet voor niets dringt de Stadspartij erop aan om eens stevig de bezem door het stadhuis te halen, te beginnen bij de top.
● Lokale ombudsman
Leiden is berucht om haar affaires, zoals discussies over de kleur van een zonnescherm of het aantal milimeters dat een dakkapel groot is. Deze affaires kosten de Leidse burgers handen met geld, tijd en ergernis. Om dit leed voortaan te voorkomen moet er in Leiden een onafhankelijke Leidse Ombudsman worden benoemd, die dit soort affaires beoordeeld vóórdat bestuursrechterlijke procedures gaan lopen. De uitspraken van de Leidse Ombudsman zijn bindend voor zowel stadsbestuur als betrokkenen.
● Het bestuurscollege hoeft niet te bestaan uit politici. De Stadspartij wil professionele “vakwethouders” i.p.v. partijstandpunt-gebonden en vaak carrière-jagende politici.
● Niet alleen betrokken politici, maar ook topambtenaren moeten door de gemeenteraad direct aangesproken kunnen worden op hun functioneren en verantwoordelijkheden.
Zo is het voor de Stadspartij onbegrijpelijk en onacceptabel dat een topambtenaar, verantwoordelijk voor een totaal mislukte reorganisatie op het Stadhuis, kritiek- en straffeloos zijn/haar topbaan kan behouden binnen het “gereorganiseerde” Leidse ambtelijk apparaat, terwijl er recentelijk 4 externe organisaties zijn ingehuurd om de schade te herstellen, voor zover dat überhaupt nog kan. Een miljoenen kwestie.
Een tweede voorbeeld is dat de ambtenaren die de Gemeenteraad in het verleden een kostenplaatje van twaalf miljoen euro voor de RijnGouweLijn presenteerden, nog steeds grote stedelijke projecten mogen calculeren terwijl de “Leidse Koers” van de RGL nu al de negentig miljoen euro belastinggeld is gepasseerd.
Het is totaal onduidelijk waar de afgelopen vier jaar 4 miljard euro aan besteed is in Leiden, tenzij het aan mislukte projecten en geldverslindende onderzoeken naar deze projecten is gelekt.
● Full-time raadsleden
Als de inwoners van Leiden werkelijk willen dat raadsleden hun bestuurlijke en controlerende taak goed kunnen uitvoeren, dan zouden de raadsleden eigenlijk fulltime moeten kunnen functioneren. Op die manier kun je ook nieuwe mensen interesseren voor het Raadswerk. Ook leden van bijvoorbeeld de Commissie van Beroep en Bezwaar zouden per uur betaald moeten worden en niet als een soort welwillende vrijwilliger moeten worden behandeld. Op dit moment krijgen zij 65 euro per zitting die soms wel zes uur kan duren, nog afgezien van de voorbereidingstijd.
Raads- en Commissieleden moeten een goed tegenwicht kunnen bieden aan de ambtenarencultuur die wèl full-time functioneert èn betaald wordt.
● Referenda
Referenda worden op dit moment gehouden door middel van 2 stemmingsronden. Dit gaat gepaard met de nodige kosten en regels. De Stadspartij wil bij een referendum slechts 1 stemronde, eventueel electronisch, waarna de Raad de uitslag van deze stemronde moet accepteren.
8. Overigens…..
● Het Leids gemeentebestuur heeft de laatste jaren buitengewoon onbetrouwbaar gehandeld:
Te beginnen met het negeren van de RGL referendumuitslag, waarbij de mening van 70% van de Leidse stemmers werd afgeserveerd.
Maar ook het onbehoorlijke bestuur rondom bijvoorbeeld de Koppenhinksteeg en de sociaal-culturele groepen die daar, zonder subsidie, gebruik maken van een pand van de gemeente (lees: de Leidse bevolking).
9. Kortom
De Stadspartij:
● zal al het mogelijke doen om de aanleg van de RijnGouweLijn te voorkomen, maar is niet tegen rails: aansluiting op het bestaande RandstadRail is zinniger en betaalbaarder. RandstadRail hoeft niet door de Leidse binnenstad maar kan om de Leidse binnenstad heen.
● wil de OostVlietpolder groen houden. Laten we eerst de bestaande verrommelde industrieterreinen maar eens aanpassen aan de eisen van vandaag.
● vindt dat de Rijnland-Route vooral de N11 en de Europaweg met Katwijk moet verbinden. En is voorstander van het idee van de bewoners van de Stevenshof zèlf om de Churchill Avenue te gebruiken voor doorgaand verkeer.
● wil (nu het Aalmarktplan is afgeblazen) dat er een nieuw plan komt om met name de Breestraat aantrekkelijker te maken.
● is voorstander van een doorgaande oostelijke route, maar alleen met ongelijkvloerse kruisingen.
● vindt dat er haast gemaakt moet worden met de bouw van betaalbare (casco-) woningen voor starters en 1-persoonshuishoudens. En wil dat de gemeente stopt met het opdrijven van de woningprijzen door bouwgrond zo duur mogelijk te verkopen.
● vindt dat het sociaal-cultureel leven in Leiden permanent gehuisvest moet worden in gemeentelijk vastgoed. En niet tegen “marktconforme” huren: de Leienaren hebben via de lokale belastingen al voor het vastgoed betaald. Overbodig vastgoed mag worden verkocht mits de gemeenteraad daar per object uitdrukkelijk mee instemt.
● wil dat de lokale overheid zich niet overal mee bemoeit: met het terugdringen van bureaucratie valt veel geld te besparen.
● is van mening dat de bouw van parkeergarages aan de Leidse invalswegen een betere oplossing is voor het parkeerprobleem dan het bouwen van een tijdelijke en prutserige parkeergarage bij de Morspoort.
● dat ongeacht afkomst, achtergrond of seksuele geaardheid iedere bewoner van Leiden in totale vrijheid moet kunnen deelnemen aan de samenleving en gebruik moet kunnen maken van alle beschikbare diensten en middelen.
● vindt het logisch dat als je gáát voor je eigen stad, je bij lokale verkiezingen op de lijst van de Stadspartij stemt en niet op de boodschappenlijstjes uit Den Haag!